Iets nieuws proberen
Afgelopen maandagavond stond ik bij Amstelhof in Uithoorn voor mijn allereerste kickboks-zaktraining. Ik had me de dag ervoor spontaan opgegeven. Ik had behoefte aan iets leuks in de avond, aan een groepsactiviteit en vooral een avondje weg. De laatste week merkte ik dat ik toch wel weer veel op de bank zat ‘s avonds tv te kijken. Daar kreeg ik niet veel energie van.
De afgelopen jaren waren het vooral baantjes zwemmen en krachttraining in de sportschool. Sporten is gezond en ik weet hoe belangrijk bewegen voor mij is, maar eerlijk gezegd motiveren de toestellen me steeds minder om naar de sportschool te gaan. Ik vind het leuk om nieuwe activiteiten uit te proberen en ik houd van een uitdaging. Samen met anderen, want vooral teamverband en samenwerking mis ik op dit moment. Behalve iets nieuws proberen en samen met anderen bewegen, gaat het ook om eigen grenzen verkennen. Lichamelijk en emotioneel.
Met de mentaliteit “je bent nooit te oud om nieuwe dingen te leren” keek ik in de sportschoolapp en in het lessenrooster zag ik de kickboks-zaktraining en meldde ik me aan.
Dat klinkt achteraf heel makkelijk, maar vlak voordat de les begon vond ik het toch best spannend. Ik had zelfs even de gedachte: zal ik niet gewoon naar beneden gaan en mijn vertrouwde oefeningen op de toestellen doen? Dan weet ik tenminste wat ik ga doen.
Toch deed ik dat niet. Ik had mezelf juist opgegeven omdat ik behoefte had aan iets nieuws en aan een beetje uitdaging.
Iets voor de eerste keer doen is altijd een beetje spannend, zeker als je vooraf niet weet of je het wel kunt volhouden. Tegelijkertijd geeft juist die spanning mij ook een soort adrenalinekick.
Ik merk steeds vaker dat als ik iets spannend vind, het meestal ook iets is wat ik heel graag wil doen.
Dus bleef ik.
Van een zware zak tot een flinke warming-up
De les begon met het ophangen van de kickboks-zakken in teams van 2. Samen met een ander pakte ik de behoorlijk zware zak en stond ik op een stoel om die kickboks-zak met z’n tweeën op te tillen en aan het plafond te hangen. De bokshandschoenen aantrekken gaf me meteen al een stoer gevoel.
Ik had geen ervaring met bokshandschoenen en was niet voorbereid op het feit dat er al tientallen mensen voor mij die bokshandschoenen hadden gebruikt. Kanttekening voor mezelf uit hygiëneoogpunt om een volgende keer ook sporttape of binnenhandschoenen mee te nemen, net als de anderen.
De warming-up was al meteen intensief, maar ik vond het leuk en vooral stoer van mezelf. De combinatie van verschillende technieken, arm- en beenbewegingen, push-ups tussendoor en later die korte oefeningen van één minuut maakte het de rest van de les behoorlijk pittig.
Ik had mezelf vooraf al voorgenomen dat ik tevreden zou zijn als ik 30 van de 60 minuten mee zou kunnen doen. De afgelopen jaren heb ik namelijk steeds beter geleerd om naar mijn lichaam te luisteren en mijn eigen tempo aan te houden. Dat betekende dus niet mij laten leiden of afleiden door wat anderen, die het al veel langer doen, beter of sneller zouden kunnen doen. De les volgen was mijn belangrijkste doel.
Na een half uur had ik mijn fles water al leeg en liep het zweet over mijn gezicht. Dat is toch wel even iets anders dan zitten of staan bij de toestellen in de sportschool.
Een paar keer ben ik even op een stoel gaan zitten om mijn hartslag weer wat naar beneden te brengen. En uiteindelijk heb ik gewoon die zestig minuten volgehouden.
Wat er gebeurt als je letterlijk je kracht gebruikt
Wat me misschien nog wel het meest verraste, was hoeveel plezier ik erin had. Alleen al het aantrekken van die bokshandschoenen gaf me een soort kick. Ik voelde me zelfverzekerd. Dat niet alleen, want tot mijn grote verbazing gingen de push-ups mij beter af met bokshandschoenen aan. Wie had dat nou gedacht?
Vooraf had ik toch een beetje het beeld gehad van hard tegen zo’n zak aan rammen. Maar daar bleek het helemaal niet om te gaan. Het ging juist veel meer over techniek, kracht, conditie en controle. Je bent voortdurend bezig met je hele lichaam en tegelijkertijd moet je goed opletten wat je doet. Focus is het allerbelangrijkst.
Dat is natuurlijk niet nieuw voor mij. Juist daarom ben ik wandelcoach geworden. Ik weet al jaren dat bewegen iets kan doen met hoe je je voelt en dat buiten zijn en bewegen kunnen helpen om letterlijk en figuurlijk weer wat ruimte te ervaren.
Maar dit was anders.
Bij mijn wandelcoaching zit voor mij veel meer rust en ruimte. Bij kickboksen komt daar een fysieke kracht bij die ik op deze manier niet eerder had ervaren. Je gebruikt je armen, benen, romp en ademhaling en je moet jezelf echt inspannen. Het voelde alsof ik niet alleen mijn lichaam aan het trainen was, maar ook een soort opgebouwde spanning loskwam.
Met een rood hoofd naar buiten
Na 60 minuten liep ik met een behoorlijk rood hoofd naar buiten. Moe, bezweet en met een enorme adrenalinekick, maar vooral met een heel tevreden gevoel. Over mijn prestatie en over mijn lichamelijke inspanningen. Ik had dit echt niet verwacht.
Hoe ik me de volgende dag voelde? Ik werd wakker met spierpijn op plekken waarvan ik niet eens wist dat ik daar spieren had. 😂 Maar ook toen voelde ik vooral tevredenheid. En ik was zo best trots dat ik op mijn 61e voor het eerst een kickboksles had gedaan.
Blijven ontdekken wat bij je past
Ik ben inmiddels al zo’n tien jaar steeds meer aan het ontdekken wat bij mij past. Niet alleen in mijn werk, maar ook in hoe ik wil leven, bewegen en mijn tijd wil besteden. De ene keer ontdek ik dat op de fiets, op de SUP of tijdens een wandeling en nu dus met bokshandschoenen aan.
Wat ik de afgelopen jaren steeds meer ben gaan begrijpen, is dat iets niet automatisch bij mij past omdat het gezond of verstandig is. Ik wil er ook plezier aan beleven. Ik wil nieuwsgierig zijn naar wat er gebeurt als ik het probeer en soms vind ik het juist leuk als iets een beetje spannend is.
Sociale contacten zijn nu nog belangrijker dan ooit. Het motiveert, inspireert, maar vooral: het ondersteunt. Toen aan het eind van de les werd gevraagd: “Tot volgende week?”, voelde ik me “erbij horen”. Dat is ontzettend belangrijk voor mij. Het gaf mij persoonlijk een extra boost om me weer op te geven voor volgende week maandag. Samen, maar ieder op zijn eigen tempo (en met boksen betekent dat ook ieder zijn eigen kracht).
“Als je iets nieuws wilt proberen, hoef je van tevoren niet te weten wat het je zal brengen. Soms is het gewoon leuk om je in te schrijven voor iets wat je nog nooit eerder hebt gedaan en te kijken of het bij je past.”
Krijg je er energie van? Vind je het leuk?
Misschien ontdek je wel een manier van bewegen die niet alleen gezond is, maar die je ook motiveert om het vol te houden.
Voor mij zijn de toestellen in de sportschool steeds minder leuk geworden. Deze kickboks-zaktraining heeft me in ieder geval nieuwsgierig gemaakt naar wat er voor mij de komende maandagavonden gaat komen.
Niet op de bank, maar wel op de sportschool met bokshandschoenen.
Goed gedaan. En ja spierpijn maar dat gaat weer over. Goed gedaan.
Spierpijn voelde aan als een beloning voor pittige workout 🙂