Waarom de vrijmarkt in Amstelveen mij raakt
Mijn zoon viert komende week zijn 30e verjaardag. Al net zo lang is het voor mij een traditie om vroeg op te staan op Koningsdag, vroeger natuurlijk nog Koninginnedag. De eerste jaren was het bijna een sport geworden om rond 7 uur ’s morgens al in het Oude Dorp in Amstelveen te zijn, op zoek naar speelgoed dat ik het jaar erop vaak weer verkocht op de vrijmarkt.
Nu is het, ook al woon ik niet meer in Amstelveen, nog steeds een ochtend waar ik het hele jaar naar kan uitkijken. Alleen sta ik tegenwoordig twee uur later op en gaan we dit jaar op de fiets richting de vrijmarkt in het Oude Dorp van Amstelveen.
Juist de vroege aanwezigheid op de vrijmarkt heeft iets gezelligs. De straten zijn nog relatief rustig en vullen zich langzaam met mensen die, net als ik, op zoek zijn naar leuke dingen om te kopen en vooral te bemachtigen op de vrijmarkt.
Maar vooral ook omdat het iets vertrouwds heeft. Elk jaar staan er weer kinderen muziek te maken of zelfgebakken koekjes te verkopen.
Als eerste loop ik altijd richting het Oude Dorp voor de bekende kleding outletkraam. En als we bijna klaar zijn op de vrijmarkt, staan we gezellig in de rij voor een eenvoudig, maar heerlijk patatje bij De Frietosoof.
Sommige dingen veranderen gewoon nooit op Koningsdag. En misschien is dat juist zo prettig.
Vroeg opstaan loont op Koningsdag
Toch zit de echte charme van de vrijmarkt niet in het voorspelbare, maar juist in alles wat je níet verwacht tegen te komen. Behalve de standaard dingen die ik altijd doe op Koningsdag, had ik dit jaar ook een klein doel voor ogen: een nieuwe klok voor de woonkamer vinden als vervanging van degene die vorige maand stuk was gegaan.
Nergens kon ik een zelfde soort klok vinden en wilde dit keer bewust niets online bestellen. Gewoon lekker zelf zoeken op de vrijmarkt. Ik vind het heerlijk om een doel te hebben, maar ik houd ook van de uitdaging van het zoeken zelf.
Heerlijk toch, om tussen al die uitgestalde kraampjes op straat rond te struinen?
En over straat gesproken: wat is het fijn dat je één keer per jaar gewoon over de normaal altijd drukke Amsterdamseweg kunt lopen. Geen auto’s, alleen mensen. Heel veel mensen.
Tussen rommel en echte schatten
Tussen alle rommel door liggen namelijk soms echte schatten verstopt. Natuurlijk is dat voor iedereen anders. De één is op zoek naar een nieuwe kledingoutfit, terwijl de ander juist zoekt naar nostalgie. Oude spelletjes, speelgoed van vroeger of een stapel Donald Duckjes waardoor ik ineens weer even terug bent in mijn eigen jeugd.
Die spullen hebben geschiedenis. Een verhaal. Of gewoon een gevoel erbij.
Dus voor één euro heb ik vijftien Donald Duckjes uitgezocht. Sommige voorkanten herkende ik meteen van vroeger.
Dat maakt een vrijmarkt misschien ook zo anders dan gewoon winkelen. Je koopt niet alleen iets omdat je het nodig hebt . Behalve dan die klok. Je koopt iets omdat het je raakt, verrast of laat glimlachen.
Wat mij misschien nog wel het meest inspireerde, was hoe bij sommige kinderen het ondernemersgevoel al op jonge leeftijd zichtbaar is.
Hoe verkoop je zelfgemaakte koekjes op een drukke vrijmarkt, tussen vaak behoorlijk professionele concurrentie die complete keukens tot hun beschikking heeft?
Deze jongen deed dat met een gezonde dosis entertainment, enthousiasme en vooral veel menselijke verbinding. Hij trok niet alleen de aandacht van voorbijgangers, maar wist die ook vast te houden.
Wat zal hij geweest zijn… vijftien jaar?
Het ging niet alleen om verkopen of digitale hulpmiddelen zoals betalen via een Tikkie, maar vooral om hoe hij mensen liet voelen dat ze welkom waren.
Zelfs ná de eerste hap van zijn koekje bleef hij enthousiast en betrokken.
De ontspannen sfeer van Koningsdag
Wat me ieder jaar weer opvalt, is de sfeer in Amstelveen.
Mensen nemen echt de tijd voor elkaar. Even een praatje bij de foodtrucks, samen lachen om bijzondere spullen of rustig rondstruinen zonder ergens snel heen te hoeven.
Niemand lijkt haast te hebben. En juist dat voelt tegenwoordig bijna bijzonder.
Misschien zijn dat ook de tradities die we stiekem nodig hebben.
Niet alleen de feestdag zelf, maar vooral die simpele momenten van rust, gezelligheid en onverwachte ontmoetingen.
Even weg uit het snelle dagelijkse leven en terug naar iets eenvoudigs.
Mijn grootste verrassing dit jaar bleek iets te zijn dat er eigenlijk al die tijd al stond. Groot, historisch en opeens totaal anders dan ik me herinnerde: de Anna Kerk.
Vooral op Koningsdag viel de plek ineens op. Misschien omdat het een beetje verscholen ligt achter de hoge heggen. Mijn patatje had ik inmiddels al op, maar ik had nog zin in een kop koffie. Op de oprit zag ik een foodtruck staan en toen ontdekte ik iets wat ik helemaal niet wist: je kon gewoon naar binnen.
Dat maakte me nieuwsgierig.
Ik woon inmiddels alweer een tijd niet meer in Amstelveen. En hoewel de basisschool van mijn zoon vlak achter de kerk lag, wist ik eigenlijk alleen dat de Anna Kerk behouden was gebleven. Dat het inmiddels was omgetoverd tot een evenementenlocatie, had ik geen idee van.
Achter de heg bleek een compleet andere sfeer verborgen te zitten. Voor de kerk was zand neergelegd waardoor het bijna voelde als een klein stadsstrand. Loungestoelen, gezellige muziek en mensen die ontspannen zaten te genieten van een drankje in de zon. Het voelde totaal anders dan de drukte van de vrijmarkt, maar tegelijkertijd paste het er juist perfect bij.
Ook dat is misschien het mooie van Koningsdag: zelfs op plekken waarvan je denkt dat je ze al kent, kun je ineens weer iets nieuws ontdekken.
De vondst waar ik eigenlijk naar zocht
Eigenlijk was ik die ochtend al helemaal tevreden. We liepen rustig terug richting de fietsen. Vanuit de Anna Kerk, over de A9 en via het Oude Dorp weer terug. Zo’n moment waarop je denkt: dit was een fijne ochtend.
Maar vlak voordat we terug waren, keek ik nog één keer naar links.
Er was een hoekje waar ik nog niet geweest was. Daar stond een meisje samen met haar vader achter een kraampje.
En meteen zag ik hem staan. De klok.
Precies de stijl waar ik al de hele ochtend naar op zoek was.
Ik moest er eigenlijk een beetje om lachen. De hele ochtend struinen, tussen honderden spullen kijken en dan juist bij het laatste kraampje vinden waar je eigenlijk voor kwam. Voor mijn gevoel was de ochtend sowieso al geslaagd, maar dit maakte het toch extra leuk.
Naast de klok lagen ook nog mooie fotolijstjes met een sierlijke metalen rand.
Ik was er totaal niet naar op zoek, maar ik wist meteen dat ik ze niet kon laten liggen.
Mijn huis staat inmiddels vol met fotolijstjes. Foto’s van familie, vakanties en herinneringen die belangrijk voor mij zijn.
Misschien raakten juist daarom die lijstjes me meteen. Niet alleen vanwege hoe ze eruitzagen, maar ook door het verhaal erachter.
Het meisje dat samen met haar vader de klok en fotolijstjes verkocht, was geld aan het inzamelen voor een zeilevenement waar ze op jonge leeftijd aan wilde deelnemen. Terwijl ik een Tikkie betaalde voor de lijstjes, heb ik daarom nog wat extra’s overgemaakt.
Gewoon omdat ik het indrukwekkend vond om te zien hoe enthousiasme, gemotiveerd en doelgerichtheid ze was.
Waarom tradities belangrijk blijven
Dus volgend jaar sta ik weer vroeg op. En weer met de fiets vanuit Rijsenhout richting de vrijmarkt in Amstelveen. Op zoek naar iets specifieks misschien, maar vooral benieuwd naar wat ik onverwacht tegenkom.
Misschien is dat uiteindelijk ook wat een vrijmarkt zo bijzonder maakt. Het zijn niet alleen de spullen die je mee naar huis neemt, maar juist de kleine ontmoetingen en verhalen die eraan verbonden zijn. Even echt contact maken met iemand die je anders waarschijnlijk nooit had gesproken.
In een tijd waarin alles sneller moet en iedereen vooral bezig lijkt met doorgaan, voelt zo’n dag zonder haast eigenlijk bijna bijzonder. Gewoon struinen langs kleedjes, onverwachte gesprekken voeren en tussen alle rommel ineens iets vinden dat je raakt of dat nu een klok, een fotolijstje of gewoon een mooi moment is.
“Misschien is dat wel de echte charme van Koningsdag: niet weten wat je gaat vinden, maar altijd thuiskomen met iets meer dan alleen spullen.”
In mijn vorige blog, “Je voelt dat het niet goed zit… en toch ga je door”, schreef ik over hoe makkelijk het is om maar door te blijven gaan, zelfs wanneer je voelt dat je rust nodig hebt. Misschien is dat ook precies waarom ik zo kan genieten van de vrijmarkt in het Oude Dorp van Amstelveen.
Even weg uit de drukte van alledag en terug naar iets eenvoudigs.