De energie van de Sacre Coeur
De laatste jaren ben ik een aantal keren in Parijs geweest. Elke keer heb ik weer iets anders gezien of bezocht, en soms ga ik ook terug naar wat leuk en vertrouwd is. Waar ik elke keer een bezoekje aan breng, is de Sacre Coeur.
Ik ben erg energiegevoelig. Dit vond ik vroeger moeilijk te erkennen, in werk en privé. Nu omarm ik het en merk ik dat ik daardoor ook een betere versie van mezelf ben. Juist in werk en privé.
Het voordeel is dat ik nu mijn gevoeligheid voor energie, vooral van anderen, kan gebruiken om te kijken waar ik blij van word. De plekken waar die energie mij raakt. In Parijs is dat de Sacre Coeur.
Ook al heb ik de laatste keren in Parijs vooral de parken bezocht om de rust in de Franse hoofdstad te ervaren. Om even uit de drukte te stappen, letterlijk en figuurlijk. Het is vooral bij de Sacre Coeur de mensen en de gezelligheid die ik opzoek.
En niet te vergeten: met de witte verschijning van de Sacre Coeur op de achtergrond krijgen de trappen en het grasveld ervoor toch een extra uitnodiging om tot rust te komen in dit drukke en toeristische deel van Parijs.
Wil ik toch even tussendoor een overwinningsmomentje delen.
Na het volgen van de ademcoachopleiding dit jaar ben ik bewuster van mondademhaling naar neusademhaling gegaan. Daardoor kon ik aan de zijkant van de Sacre Coeur de trap in één keer naar boven lopen.
Het voelde eenvoudig, maar voor mij was het een topprestatie en een trots moment. Alleen al door iets eenvoudigs als ademen door je neus beleefde ik de trappen, die vroeger intens hoog voelden, nu als een trots moment.
Plannen maken en loslaten
Vanaf het moment dat ik wist dat ik ook dit jaar weer naar Parijs zou gaan, had ik bedacht wat ik allemaal wilde doen. Grappig dat er altijd wel een bucketlist overblijft, ook al kom je ergens vaker.
Fijn, denk ik dan. Dan heb je altijd een reden om terug te komen.
Ik had van alles bedacht en plekken die ik graag wilde zien, zoals Versailles, Petit Palais en het Dior Museum. Dat was toch wel mijn top 3.
En toch liep het anders. Dat was niet erg. Ik heb het zelfs als prettig ervaren.
Vooral tijdens het wandelcoachen komen oefeningen voorbij, zoals je eigen pad kiezen of grenzen stellen. Wat ik zelf belangrijker vind dan je pad kiezen, is het bijsturen.
Dat geeft mij rust in mijn hoofd en ook minder stress. Vroeger vond ik dat niet makkelijk. Het moest op een bepaalde manier en als het anders liep, was ik van slag. Ik voelde dan dat het niet goed liep, en dat gaf mij heel veel stress. Niet bij een ander, maar bij mezelf.
Ik kon het mezelf dan ook aardig moeilijk maken. Hoe ik ben gekomen tot een andere manier van denken, is ook een reden voor het schrijven van blogs en posts. Om te delen dat anders naar dingen kijken een wereld van verschil kan maken.
Bij mij werkt dat door omdenken en een dankbaarheidsboekje elke dag.
Voor iedereen is dat anders.
Trots en tevredenheid met elke dag geven mij rust. En rust creëert minder stress en helderheid om dingen anders te beredeneren . Vooral om te voelen.
Waar ik vroeger vooral vasthield aan wat ik had gepland, merk ik nu dat ik steeds vaker durf te kiezen in het moment.
Wat ik wél heb gedaan in die week in Parijs, is veel belangrijker geweest dan wat ik niet heb gedaan. Bijsturen en keuzes maken hadden soms te maken met externe factoren, zoals het weer, of gewoon omdat ik vermoeide voeten had (grappig om dit te zeggen als wandelcoach).
Fashion Day in Parijs
Samen activiteiten doen op vakantie is fijn en vooral gezellig. Dat hebben we ook zeker gedaan in het weekend: vooral kijken wat we samen leuk vonden om te doen.
Nu ik doordeweeks alleen was, had ik het voordeel om te kijken wat ík leuk vond om te doen. Waar mijn verlangen lag. Dit keer in Parijs was dat een Fashion Day in modestad Parijs.
Ik had het al helemaal uitgezocht en ingepland. En toch liep het anders.
In Nederland had ik al een ticket geboekt voor het Dior Museum om 11 uur. Ik ben al meer dan 30 jaar een Dior-fan. Dat begon toen ik in 1988 voor het eerst in Galeria Lafayette kwam en een schitterende portemonnee zag van Dior. Het merk was toen nog onbekend voor mij (en de prijs nog betaalbaar).
Vorig jaar kwam ik erachter dat Dior een museum had, maar er waren toen geen tickets meer beschikbaar. Nu had ik een kaartje. Ik had er zin in.
Vorig jaar was ik in het Petit Palais en heb ik ontzettend genoten van de binnentuin met schitterende bloesems en een heerlijke lunch in het café op het terras. Ik wilde daar deze keer weer beginnen met een cappuccino.
Petit Palais was opnieuw schitterend, met een geweldige tentoonstelling. Echter: de binnentuin was dicht in verband met renovatiewerkzaamheden.
Waar ik me op verheugd had, ging even niet door.
Om even voor 11 uur stond ik buiten bij het Dior Museum. In de regen. In een hele lange rij. Hartstikke gezellig met andere enthousiaste Dior-liefhebbers. Leuke gesprekken in de regen en elkaar op de foto gezet voor de schitterende Dior-etalages. De pret was al begonnen en we waren nog niet eens binnen.
Wat ik in het Dior Museum heb gezien, oversteeg mijn verwachtingen. Voor zover ik die al had. Ik wist niet precies wat er te zien was en wilde me laten verrassen.
Drie etages vol met mode, kleuren en geschiedenis van Dior. Allemaal te veel om in één keer te lezen, te onthouden en in me op te nemen. Niet vaak ben ik zo overweldigd geweest door wat ik heb gezien.
Op de eerste etage was het Dior Café. Ik heb mij daar verwend met een cappuccino (de lekkerste in lange tijd) en een Dior-gebakje.
Ik zal je niet vertellen hoe duur die was, maar de ervaring en de beleving waren onbetaalbaar. Ik voelde me even verwend (wat ik natuurlijk zelf deed en het voelde als luxe tijdens mijn Fashion Day in Parijs. Met een knipoog naar mezelf: de mode was te duur, maar het gebakje kon ik betalen.
Na het gebakje heb ik de lift genomen naar de derde verdieping en de tentoonstelling nog een keer bekeken, van boven naar beneden. De eerste keer was er zoveel te zien, dat ik bij de tweede ronde nog veel meer ontdekte.
Van Dior naar de catwalk
Via GetYourGuide kreeg ik de tip voor een Fashion Show in Galeria Lafayette. Na Dior heb ik ’s middags die show bezocht. Ik had nog nooit een professionele catwalk gezien en dacht: wat is een betere plek dan Parijs?
Ik zat op de eerste rij en heb me ook daar laten verwennen door de nieuwe mode van het Parijse warenhuis.
Niet alles hoeft
Het Paleis van Versailles hebben we niet bezocht op zondag. Mijn voeten waren te moe na vier dagen Parijs en urenlang lopen en slenteren.
Het was prima zo.
Versailles staat op mijn bucketlist voor de volgende keer. Mijn voorkeur gaat dan uit naar de zomer, vooral omdat ik de tuinen graag wil zien en ervaren.
Vrijheid in het moment
Mijn week vakantie in Parijs was overweldigend en vermoeiend tegelijk.
Ik ben in Milaan geweest, maar voor mij persoonlijk is Parijs toch dé modestad.
Heb ik een nieuwe outfit gekocht? Jazeker.
Niet bij Dior en niet bij Galeria Lafayette.
Mijn keuze was om mijn vakantie betaalbaar te houden.
En zondag?
Zondag hebben wij een heerlijke dag gehad. Niet naar Versailles, maar met de Uber naar Shopping Promenade Claye-Souilly.
Daar waren andere kledingzaken dan in Nederland. Ik krijg energie van winkelen en van kleding die net even anders is dan wat je hier vindt.
Bij IT Italian Trattoria Claye-Souilly hebben we heerlijk op het terras buiten gezeten.
De kracht van bijsturen
Wat hebben wij een heerlijke zondagmiddag gehad.
Voor mij zat daarin precies waar deze week over ging: wel plannen maar vooral ook meer ruimte laten voor het moment.
Deze blog voelt voor mij als een vervolg op de reis die eerder begon.
In mijn hoofd. In mijn gedrag. En in mijn keuzes.
Waar ik in mijn eerdere blogs
“Lachen om mezelf in de trein naar Parijs” en
“Tussen vertrek en aankomst rust vinden”
vooral ontdekte hoe snel ik vast kan zitten in mijn hoofd onderweg naar Parijs, merkte ik later dat er meer rust en vooral beweging is ontstaan.
Niet alleen in denken, maar ook in het doen. Of juist niet doen wanneer het beter past.
Ik leer steeds meer dat persoonlijke groei niet alleen zit in grote inzichten, maar juist in de kleine momenten. In werk én privé.
In hoe je reageert als iets anders loopt. In hoe je naar jezelf kijkt.
En wat voor mij steeds duidelijker wordt:
je pad kiezen is belangrijk,
maar bijsturen is nog belangrijker.
Daar zit voor mij de echte groei.
Niet in perfect doen, maar in bewust kiezen.
Steeds opnieuw.