Thema: Loslaten, openstaan en ontvangen
De eerste groepswandeling in September draaide om loslaten.
Vaak lopen we rond met gedachten of gevoelens die ons niet meer dienen.
Door letterlijk en figuurlijk stil te staan, ontstaat er ruimte om dit bewust neer te leggen.
Ruimte die gevuld kan worden met nieuwe gedachten, emoties of ideeën.
Bij de stepping stones stelden we de vraag:
“Wat wil jij loslaten?”
Vaak willen we pas loslaten als afsluiting, na hard werken aan onszelf.
Maar wat gebeurt er als je juist begint met loslaten?
Op de heuvel volgde het leukste moment.
We vouwden onze handen samen, legden er symbolisch neer wat we wilden loslaten en lieten dit door de wind meevoeren.
Een klein ritueel, maar het voelde groots. Maar vooral het was ook leuk om te doen.
“Soms kan je heel hard werken in je hoofd, maar komt de opluchting pas als je iets fysieks doet.”
Loslaten gaf niet alleen rust, maar ook helderheid:
Wat wil ik juist wél vasthouden?
Waar wil ik ruimte voor maken?
Thema: Vrolijkheid en frisheid in je dag
De tweede wandeling had een ander uitgangspunt: speels, licht en vrolijk.
We begonnen zoals elke keer met een warming up wandeling: langzamer lopen (“we hebben geen haast”, bewust op onze ademhaling letten en daarna focus op onze zintuigen.
Dat klinkt eenvoudig, maar ik merk telkens weer hoe dit helpt om spanning los te laten en volledig in het moment te komen.
Dit is de kracht van wandelcoachen.
Niet meteen beginnen met kleine opdrachten of reflecties, maar eerst zorgen dat je je ontspannen voelt. In je hoofd en in je lichaam.
Bij de speeltuin vroeg ik iedereen om te kijken naar onze innerlijke kind.
Met de vraag: “Waar werd jij als kind vrolijk van?”
Voor mijzelf kwamen er meteen herinneringen boven aan mijn verjaardagsfeestjes met minigolven in de Lage Vuursche.
Wellicht is dat wel de reden waarom ik zo graag ga minigolven! Het heeft een fijne associatie met mijn jeugd.
Op de stepping stones werkten we met woorden die ons blij maken.
Bij elke stap hielden we dat woord in gedachten.
Dat deden we ook bij de 2e serie stepping stones.
Bij de laatste serie stepping stones was de uitnodiging om juist aan niks te denken bij elke stap die je maakt over de stenen in het water.
Dat bleek vaak lastiger.
Bewust leegte toelaten is soms moeilijker dan aan iets positiefs denken.
Het werkt wel omdat we er zo bewust mee bezig zijn.
“Voelen waar je eigen kracht zit”
Als afronding van de wandeling koos iedereen een boom.
Bij t vasthouden of aanraken van de boom stelde we de vraag:
“Waar ligt mijn kracht?”
Het voelde als een moment van diepe verbinding met de schoonheid van de natuur, maar ook met onszelf.
Ik had een boom uitgekozen die heel veel verschillende stammen vanuit de grond had.
Het was een multi diverse boom. Zo voel ik mijzelf ook.
Echter de kracht zit in de wortels, die zien andere vaak niet. Wat andere zien, of wat ik andere laat zien zijn vaak de stam, takken en de kleurrijk aan blaadjes in alle seizoenen.
Reflectie
Wat me vooral opviel is hoe de thema’s elkaar aanvullen.
Eerst loslaten, zodat er ruimte komt. Daarna vrolijkheid toelaten, zodat die ruimte gevuld wordt met lichtheid en plezier.
De wandelingen zijn opgebouwd vanuit een structuur en combinatie van technieken.
Stel dat ik bij de start meteen had gevraagd: “Noem drie dingen waar je dankbaar voor bent”, dan had dat een heel ander effect gehad.
Misschien zelfs onprettig.
Vaak komen mensen gehaast aan, je kent de coach nog niet, je kent de groep nog niet.
Daarom bouwen we stap voor stap vertrouwen en ontspanning op en dáárdoor werkt de reflectie zoveel dieper.
Kracht uit verbinding
Ik ben dankbaar voor de groep met wie ik gelopen heb.
De inspiratie momenten voor hun, zijn ook de inspiratiemomenten voor mij.
Leermoment buiten in de natuur. Dan ben ik minder angstig om te falen. Waarom, denk ik dan.
In de natuur gaat ook niet alles in een keer goed.
De natuur hersteld ook altijd. Door weer en wind en dat was het tijdens de wandelingen ook. Korte regenbuien maar altijd gevolgd daar de warmte en licht van de zon.
Die het water van de Toolenburgerplas zo laat stralen. Net als ik.
Dat gevoel neem ik mee.
Het geeft me energie en creatieve ideeën voor nieuwe wandel thema’s.
Ik zie dat de mensen, die mee hebben gelopen, ontspannen en voldaan naar huis gaan.
Dat is voor mij het mooiste bewijs dat deze wandelingen werken.
