Lachen om mezelf in de trein naar Parijs

In de trein naar Parijs merkte ik hoe snel ik iets invul vanuit spanning, terwijl de werkelijkheid vaak anders is. Door even stil te staan en te kijken, ontstaat er ruimte en kan ik er zelfs om lachen.

In de trein naar Parijs merkte ik hoe snel ik iets invul vanuit spanning, terwijl de werkelijkheid vaak anders is. Door even stil te staan en te kijken, ontstaat er ruimte en kan ik er zelfs om lachen.

Soms stellen we iets uit dat we eigenlijk graag willen doen. Uit gemak. Of omdat soms het vertrouwde nu eenmaal veiliger aanvoelt. In deze blog deel ik mijn ervaring in de Oostvaardersplassen en hoe een eerder oordeel over Delft me verraste. Over balans zoeken tussen veilig en nieuw en gewoon gaan.

Nieuwsgierigheid kent geen leeftijd. In dit derde en laatste deel neem ik je mee naar een plek waar verleden en spel samenkomen, en ontdek ik hoe blijven leren me herinnert aan wie ik werkelijk ben. Niet vanuit moeten, maar vanuit verlangen dat beweegt

Wat gebeurt er als we verlangen niet parkeren voor later,
maar het gebruiken als richting voor het leven van nu?