Afgelopen zondag stapte ik op de fiets, vanuit ons huis in Rijsenhout.
Eén straat verder ligt de Ringvaart, waar ik in de zomer zo op mijn SUP richting de Westeinderplassen kan glijden.
We wonen midden in een gebied vol met natuur, creatieplassen en heel veel molens.
En laat ik nou gek zijn op molens.
Toen ik vroeger nog in Sassenheim woonde, was de Lisserpoelmolen dan ook mijn herkenningsmast.
Zodra ik “mijn” molen zag in de verte als ik over de A44 reed, voelde ik me thuis.
Toen stress mijn blik bepaalde
Nu wonen we in Rijsenhout omdat we het geluk hadden een nieuwbouwhuis te kunnen kopen. Maar dat geluk ging gepaard met een flinke dosis stress. Niet alleen door het lange bouwtraject, maar eigenlijk al vanaf het moment dat we het contract tekenden.
De vraag bleef maar door mijn hoofd: willen we hier wel wonen?
“In Rijsenhout is alleen een supermarkt… er is verder niets.”
Dat was mijn paniekmomentje van vier jaar geleden.
Sindsdien is er veel veranderd. Ík ben gegroeid, maar ook mijn werkomgeving.
Van een kantoorbaan van 9 tot 5 naar wandelcoach in Haarlemmermeer.
Mijn behoefte aan rust, ruimte en natuur is veel groter geworden.
Na die hectische periode van ander werk zoeken (toen nog een kantoorbaan), een huis kopen, twee huizen verkopen, een zoon die ook een huis kocht, tijdelijke verhuizingen en nog veel meer…
Herken je dat?
Je hoofd zit vol en overprikkeld. Prioriteiten stellen werd moeilijker en beslissingen vielen zwaar.
Hoe oogkleppen ontstonden door stress
Stress vernauwde mijn blik.
Ik zag vooral wat er níet was.
Wat ik zou missen.
Wat ik misschien kwijt zou raken.
Alsof er oogkleppen op mijn hoofd zaten die me alleen lieten kijken naar tekort, gemis en onzekerheid.
En dat herken ik tegenwoordig zo vaak bij mijn coachees en deelnemers aan de groepswandelingen: als stress het stuur overneemt, raak je de weg kwijt naar jezelf.
Dan voelt alles zwaar, chaotisch, te veel.
Rust, ruimte en opnieuw leren kijken
Toen de innerlijke rust terugkeerde en de verhuizingen achter de rug waren (twee jaar geleden), ontstond langzaam het besef hoeveel nieuwe mogelijkheden er wél te vinden zijn in Rijsenhout en vooral in de Haarlemmermeer.
Nieuwe (wandel-, fiets- en sup-)routes.
Nieuwe kansen om mezelf te ontwikkelen.
Nieuwe plekken om boodschappen te doen, plekjes om wat te drinken (veel aan het water, waar ik zo van houd), boerderijwinkels en nog meer.
We wonen midden in een gebied vol molens.
We zitten centraal tussen Aalsmeer, Hoofddorp en Nieuw-Vennep.
Ik ontdekte zelfs hoe gezellig Roelofarendsveen is.
En dan het pontje bij ons om de hoek. Ik ben dol op pontjes, veerboten en sloepjes. Zo dichtbij heb ik nog nooit een fietspontje gehad. Aan de overkant ligt Aalsmeer.
Ik houd van vastigheid en van de dingen waar ik me fijn en veilig bij voel. Het voelt vertrouwd en dat geeft me rust en plezier.
Oh, wat zou ik Sassenheim gaan missen, dacht ik vier jaar geleden.
Mis ik Sassenheim?
Binnen 15 minuten ben ik van Rijsenhout in Sassenheim.
Elke twee weken ga ik op donderdag terug naar de markt, de slager, mijn favoriete coffeecorner en mijn vertrouwde winkelstraat.
Sinds we hier wonen voel ik me gelukkig en tevreden.
Alles wat ik had en fijn vond, zoals molens en water, heb ik hier ook. En nog veel meer.
En dichterbij. In dat opzicht is dit zelfs een fijnere plek om te wonen.
Het wennen zat niet in Rijsenhout, maar in mezelf: in opnieuw leren kijken naar wat hier allang wél was.
Voor jou, als je dit herkent
Misschien lees je dit en herken je het.
Misschien zit jij midden in een periode van verandering.
Werk, gezin, wonen, verwachtingen, keuzes die je moet maken.
En voelt het alsof je hoofd vol zit. Of je vooral ziet wat er ontbreekt.
Ik schrijf mijn blogs om herkenning te brengen.
Maar vooral om je te laten voelen dat er wél een weg vooruit is.
Dat het loslaten van het oude nieuwe deuren kan openen.
En dat het nieuwe wellicht nog meer geluk en plezier meebrengt als je ervoor openstaat.
Reflectievragen voor jou
Welke herken je vandaag?
• Waar ervaar jij stress die jouw blik verkleint?
• Wat zie je níet, omdat je hoofd te vol zit?
• Welke mogelijkheid zou er kunnen liggen… als je openstaat voor een nieuw avontuur?
Soms is één gedachte al genoeg om anders te gaan kijken.
En voelt het misschien al iets minder stressvol.
