Als wandelcoach zou je misschien verwachten dat ik altijd kies voor wandelen, fietsen en buiten zijn.
Maar eerlijk gezegd?
Ook ik stap te vaak op de automatische piloot de auto in. Ik denk er niet bij na en omdat de auto voor de deur staat, loop ik vaak met mijn hoofd al bij andere dingen of een te gehaaste agenda naar mijn auto. Met het excuus: dat gaat wel sneller.
En voor je het weet zit je alweer achter het stuur voor een afstand die eigenlijk prima te fietsen is.
Maar is het echt wel zoveel sneller? En belangrijker nog: is het wel zoveel fijner om met de auto te gaan? Juist dat gehaaste, zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam, maakte dat ik, omdat ik zo ontspannen van vakantie kwam, er anders over wilde nadenken.
Terug naar het buitenleven
Tijdens onze vakantie in Florida leefden we veel meer buiten. We wandelden, zwommen en aten elke dag buiten. Het buitenleven, de outdoor life, gaf mij zoveel energie.
We ontdekten nieuwe plekjes. Maar het zat er vooral in de kleine momenten. Wandelen over houten boardwalks, koffie drinken in een botanische tuin of aan ’t water.
Niet alleen bezig zijn met waar je naartoe moet, maar vooral ook genieten van de weg ernaartoe. Dat gevoel wilde ik graag vasthouden toen we weer thuis waren.
Eenmaal terug in Nederland moest ik natuurlijk weer even landen. De gebroken nachten door de muggenbulten hielpen daar niet echt bij 😉 en langzaam kwam ik weer terug in mijn vertrouwde ritme.
De agenda vulde zich weer met de voorbereidingen voor mijn groepswandelingen en alles rondom mijn wandelcoaching. En ongemerkt gebeurde wat er zo vaak gebeurt:
De dagelijkse routine nam het weer over.
Kleine keuzes maken
Waar ik ook eerder in mijn vorige blogs over schreef, was mijn behoefte om meer buiten te zijn. Het werd zelfs een verlangen, waar ik steeds meer energie van kreeg. Vooral tijdens de warme dagen de laatste weken.
Het ging om meer dan alleen zwemmen in de Ringvaart bij 30 graden. Het ging om de dag anders indelen. Of het nu een warme dag was of niet. Al heeft het warme weer in Nederland zeker geholpen om die nieuwe stap naar ander gedrag, en daardoor een andere behoefte, door te pakken.
Ik woon pas drie jaar in Rijsenhout en was al op ontdekkingstocht geweest door Kaag en Braassem, met de molens en de vele schapen. Allebei dingen waar ik blij van word.
Het mooie is dat het vaak helemaal niet begint met een grote verandering. Het begint met één kleine keuze. Voor mij was dat vaker de fiets pakken. En juist daardoor ontdekte ik nieuwe plekjes.
Zo kwam ik erachter dat Leimuiden een fijn winkelgebied heeft met een heerlijke slager. Tot nu toe hield ik nog vast aan mijn oude slager in Sassenheim, maar deze bleek veel dichterbij te zitten. En onderweg ontdekte ik ook een fijn terrasje bij de brug in Leimuiden.
Mijn vraag werd daarom:
Welke kleine dingen kan ik thuis doen om dat gevoel van buiten zijn en opladen vaker terug te halen?
En eigenlijk was het antwoord heel simpel. Vaker de fiets pakken.
Onderweg genieten
Het gaat mij eigenlijk niet om de benzine die ik bespaar, al is dat natuurlijk een mooie bijkomstigheid. Het gaat om iets veel belangrijkers.
Om vaker buiten zijn.
Om bewegen.
Om even frisse lucht in te ademen na een dag binnen of achter de computer.
Juist die kleine fietstochtjes geven mij het gevoel dat ik weer even kan opladen. Ik voel me meer ontspannen, zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam.
Steeds vaker merk ik dat ik vanzelf de fiets pak, omdat ik voel hoeveel energie het me geeft.
Ook ’s avonds na het eten stap ik regelmatig nog even op de fiets. De ene keer voor een kort stukje langs de Ringvaart en de andere keer fiets ik een rondje om de Westeinderplassen.
Vaak met een flesje water en soms verwen ik me met een drankje op een van de vele terrasjes, die ik onderweg tegenkom. Niet omdat ik ergens naartoe moet, maar gewoon omdat ik geniet van het buiten zijn.
En misschien is dat wel het mooiste wat ik uit Florida heb meegenomen. Niet alleen de herinneringen, maar vooral het besef hoeveel energie ik krijg van het buitenleven. Het outdoor living-gevoel hoefde ik helemaal niet achter te laten. Ik hoefde het alleen een plek te geven in mijn dagelijks leven. Stap voor stap. Fietstocht voor fietstocht.
Wat geeft jou energie?
Afgelopen zondag stond mijn groepswandeling in het teken van ‘Even uit de dagelijkse drukte’. We stonden stil bij wat er allemaal speelt in ons hoofd. Bij hoe gemakkelijk we op de automatische piloot doorgaan met alles wat moet. Maar ook bij iets anders.
Waar krijg je eigenlijk energie van? En maak je daar in het dagelijks leven wel genoeg ruimte voor?
Soms zit de verandering niet in iets nieuws beginnen. Soms gaat het juist om loslaten wat je vooral energie kost. Of juist vaker kiezen voor de dingen waar je blij van wordt en waarvan je voelt dat je ervan oplaadt.
Dat was precies wat deze zomer mij liet zien. Voor mij zit die energie vaak buiten. In wandelen. In fietsen. In de natuur. In die kleine momenten waarop ik bewust geniet en mijn hoofd rustiger wordt.
Misschien is dat wel de mooiste vraag om jezelf af en toe te stellen. Niet: Wat moet ik vandaag allemaal doen? Maar: Waar krijg ik energie van? Voor mij begon het met wat vaker de fiets pakken. Ik ben benieuwd wat jouw eerste kleine stap is.
Lees ook deel 1 van de 3 delige blog: Het vakantiegevoel vasthouden? Kijk naar wat je energie gaf.
Lees ook deel 2: Hoe neem je een gevoel mee naar huis?
COACHING BUITEN IN DE NATUUR
Benieuwd hoe samen wandelen jou kan helpen om meer rust, balans en energie te vinden?
Ontdek: Is wandelcoaching iets voor jou?
Wát een herkenbaar, toegankelijk en vrolijk verhaal! Een aansporing om zelf ook aan de slag te gaan met het zoeken naar meer balans en ook om vaker stil te staan bij wat je al hebt.
Rust in je hoofd én je lijf hoef je niet altijd groots aan te pakken; met kleine stapjes een nieuwe gewoonte invoeren is al een mooie start.
Als fervent fietser kreeg ik meteen zin om op de fiets te stappen met de intentie om – met aandacht! – om me heen te kijken en (meer) te genieten van de omgeving en van alledaagse geluksmomentjes die soms gewoon voor het oprapen liggen.
Mijn moeder zei het vroeger al: het zijn juist de kleine dingen die ertoe doen in het leven.
Je hebt me met je persoonlijke, optimistische verhaal een fijn duwtje in de goede richting gegeven – dank je wel!
Tineke, Bedankt voor je mooie en uitgebreide reactie. Ik ben er heel erg blij mee. En wie weet… maken we binnenkort samen wel een paar mooie fietsmomentjes in de Achterhoek.